فقط می توانم  بگویم خسته ام . از همه چیز . از همه کس  از همه جا  .

سر ریز ظرفیتم دارد همه جا را و همه چیز را و همه کس را  تحت شعاع قرار می دهد .

به خدا خسته ام .  هیچ کس به اندازه ی من تحمل ندارد . دیگر همدردری هیچ کس آرامم نمی کند . 

از بار کشیدن خسته شده ام . من فقط بیست و دو سال دارم .

زندگی دارد تحقیرم می کند . هیچ وقت ، این قدر  حقیر نبوده ام.  دست و پایم می لرزد . می لرزد  .